künye
yazar: Amin MAALOUF
fransızcadan çeviren: Samih RİFAT
özgün adı: L' amour de loin
kitap editörü: Esra ÖZDOĞAN
düzelti: Fahri GÜLLÜOĞLU
kapak tasarımı: Nahide DİKEL
baskı: Şefik Matbaası
yayın evi: Yapı Kredi Yayınları
1.baskı: İstanbul,Nisan 2002
sayfa sayısı: 76
fransızcadan çeviren: Samih RİFAT
özgün adı: L' amour de loin
kitap editörü: Esra ÖZDOĞAN
düzelti: Fahri GÜLLÜOĞLU
kapak tasarımı: Nahide DİKEL
baskı: Şefik Matbaası
yayın evi: Yapı Kredi Yayınları
1.baskı: İstanbul,Nisan 2002
kitap arkası
XII. yüzyılda, Akitanya' dayız... Soylu bir ozan,
Jaufre Rudel, zevk ve eğlenceye doymuş, böylesi bir
yaşam sürmekten bıkmış; uzak, arı ve sonsuz
bir aşkı düşlüyor... Kusursuz, düşsel bir kadını
anlatıyor dizelerinde. Ve günün birinde, denizler
ötesinden gelen Gezgin, nu imgenin gerçekten
yaşadığını haber veriyor ona. Çılgına dönen ozanın
" uzaktan aşk" ını arayışı böyle başlıyor.
Daha önce bir çok Avrupa ülkesinde gösterimi
yapılan ve bu yıl ABD' de de gösterime girecek
Uzaktan Aşk operasının librettosunda, Maalouf,
amacına ulaşamadan yitip giden bir sanatçı
yaşamının eğretilemesini sunarken, yolculuk,
sürgün, Tanrı, kimlik ve aidiyet izlekleri çevresinde
biçimlenen ve yine Batı' dan Doğu' ya uzanan
o dokunaklı aşk ve ölüm masallarından
birini anlatıyor.
XII. yüzyılda, Akitanya' dayız... Soylu bir ozan,
Jaufre Rudel, zevk ve eğlenceye doymuş, böylesi bir
yaşam sürmekten bıkmış; uzak, arı ve sonsuz
bir aşkı düşlüyor... Kusursuz, düşsel bir kadını
anlatıyor dizelerinde. Ve günün birinde, denizler
ötesinden gelen Gezgin, nu imgenin gerçekten
yaşadığını haber veriyor ona. Çılgına dönen ozanın
" uzaktan aşk" ını arayışı böyle başlıyor.
Daha önce bir çok Avrupa ülkesinde gösterimi
yapılan ve bu yıl ABD' de de gösterime girecek
Uzaktan Aşk operasının librettosunda, Maalouf,
amacına ulaşamadan yitip giden bir sanatçı
yaşamının eğretilemesini sunarken, yolculuk,
sürgün, Tanrı, kimlik ve aidiyet izlekleri çevresinde
biçimlenen ve yine Batı' dan Doğu' ya uzanan
o dokunaklı aşk ve ölüm masallarından
birini anlatıyor.
kitap alıntı
"...
GEZGİN:
Daha önce, en az yirmi kez anlattığım gibi, elli değilse eğer.
Jaufre, belki...belki biraz daha az düşünmelisin onu.
JAUFRE:
Daha az mı?
GEZGİN:
Evet, daha az! Bu uzaklardaki kadını biraz daha az düşünüp, topraklarına ve çevrendeki iyi yürekli insanlara daha çok ilgi göstermelisin. Şatondan hiç çıkmıyorsun artık; artık yanızca lavtanla konuşuyorsun. Ülkede herkes deli sanıyor seni.
JAUFRE:
Ya sen dostum, sen de mi inanıyorsun buna?
GEZGİN:
İnsan birine ' sen delisin' dedi mi, bunu gerçekten düşünmediği içindir. Deli olduğunu düşünsen, gizlice acımakla yetinirsin.
JAUFRE (ansızın yumuşar, tıpkı ansızın parladığı gibi):
Oysa gerçekten deliyim ben, Gezgin; İsa Efendimize and olsun, deliyim.
Bana ondan söz ettiğinden beri başka hiçbir şeye yer yok kafamda.
Gece, uykumda, o deniz gözlü tatlı yüz beliriyor ve bana gülümsüyor ve ben, işte o diyorum, hiç görmemiş olsam da yüzünü.
Sonra da yatağımda yakınıyorum sabah olduğunda, ne onu okşayabildiğim ne de gitmesini engelleyebildiğim için.
Delilik bu değil midir, Gezgin?
Üstelik onun, uzaklarda, haberi yok hiçbir şeyden!
GEZGİN ( o ana dek, bir tür büyülenme ve acıma karışımıyla izlemiştir onu ve uzun bir duraksamadan sonra konuşmaya karar verir):
Jaufre, o da biliyor.
(Ağır, adamların üstüne çöken yazgının tüm ağırlığıyla ezici bir sessizlik, ve sonra...)
JAUFRE:
Ne diyorsun sen , Gezgin?
GEZGİN:
Söyledim ya biliyor.
JAUFRE:
Neyi biliyor?
GEZGİN:
Bilmesi gereken her şeyi. Senin ozan olduğunu ve onun güzelliğine şiirler söylediğini.
JAUFRE:
Nereden öğrenmiş peki?
GEZGİN:
Beni sorguya çekti, ben de yanıtladım onu.
JAUFRE:
Neden? Neden yaptın bana bunu?
..."
Yapı Kredi Yayınları' nın "UZAKTAN AŞK" adlı kitabından alıntıdır.
"...
Yapı Kredi Yayınları' nın "UZAKTAN AŞK" adlı kitabından alıntıdır.
GEZGİN:
Daha önce, en az yirmi kez anlattığım gibi, elli değilse eğer.
Jaufre, belki...belki biraz daha az düşünmelisin onu.
JAUFRE:
Daha az mı?
GEZGİN:
Evet, daha az! Bu uzaklardaki kadını biraz daha az düşünüp, topraklarına ve çevrendeki iyi yürekli insanlara daha çok ilgi göstermelisin. Şatondan hiç çıkmıyorsun artık; artık yanızca lavtanla konuşuyorsun. Ülkede herkes deli sanıyor seni.
JAUFRE:
Ya sen dostum, sen de mi inanıyorsun buna?
GEZGİN:
İnsan birine ' sen delisin' dedi mi, bunu gerçekten düşünmediği içindir. Deli olduğunu düşünsen, gizlice acımakla yetinirsin.
JAUFRE (ansızın yumuşar, tıpkı ansızın parladığı gibi):
Oysa gerçekten deliyim ben, Gezgin; İsa Efendimize and olsun, deliyim.
Bana ondan söz ettiğinden beri başka hiçbir şeye yer yok kafamda.
Gece, uykumda, o deniz gözlü tatlı yüz beliriyor ve bana gülümsüyor ve ben, işte o diyorum, hiç görmemiş olsam da yüzünü.
Sonra da yatağımda yakınıyorum sabah olduğunda, ne onu okşayabildiğim ne de gitmesini engelleyebildiğim için.
Delilik bu değil midir, Gezgin?
Üstelik onun, uzaklarda, haberi yok hiçbir şeyden!
GEZGİN ( o ana dek, bir tür büyülenme ve acıma karışımıyla izlemiştir onu ve uzun bir duraksamadan sonra konuşmaya karar verir):
Jaufre, o da biliyor.
(Ağır, adamların üstüne çöken yazgının tüm ağırlığıyla ezici bir sessizlik, ve sonra...)
JAUFRE:
Ne diyorsun sen , Gezgin?
GEZGİN:
Söyledim ya biliyor.
JAUFRE:
Neyi biliyor?
GEZGİN:
Bilmesi gereken her şeyi. Senin ozan olduğunu ve onun güzelliğine şiirler söylediğini.
JAUFRE:
Nereden öğrenmiş peki?
GEZGİN:
Beni sorguya çekti, ben de yanıtladım onu.
JAUFRE:
Neden? Neden yaptın bana bunu?
..."Yapı Kredi Yayınları' nın "UZAKTAN AŞK" adlı kitabından alıntıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder