ANAYURT OTELİ

 

künye

yazarın adı: Yusuf ATILGAN

yayın evi: Can Sanat Yayınları
editör: Faruk DUMAN
mizanpaj: Atahan SIRALAR
düzelti: Ebru AYDIN

kapak tasarım: Utku Lomlu/ Lom Creative

kapak baskı: Azra Matbaası

iç baskı ve cilt: Yıldız Matbaa Mücellit

birinci baskı: Bilgi Yayınevi, 1973

sayfa sayısı: 128

kitap arkası

Bir oteli yönetmekle bir kurumu, geniş bir işletmeyi, bir ülkeyi yönetmek aynı şeydi aslında. İnsan kendini, olanaklarını tanımaya, gerçek sorumluluğun ne olduğunu anlamaya başlayınca bocalıyordu, dayanamıyordu. Ülkeleri yönetenler iyi ki bilmiyorlardı bunu; yoksa bir otel yöneticisinin yapabileceğinden çok daha büyük hasarlar yaparlardı yeryüzünde. Defteri kapandı. Ne gereği vardı artık bunları yazmanın ya da birkaç satır yazıp bırakmanın?

Çağdaş edebiyatımızın en ünlü kişilerinden Zebercet, yaşamını günlük yaşamın gerektirdiği en basit işlevlere odaklamış biri. Görünüşüyle son derece gerçek, basit ve sıradan. Ama içimizde bıraktığı etki öyle mi?  Yusuf Atılgan' ın unutulmaz romanı Anayurt Oteli, bir memleket portresi, bir mizaç izahı. Yayımlandığı ilk günden bu yana başucumuzda. Okura düşende onu daha yakından tanımak.

kitap alıntı

"...

Gözleri parlaktı, uzun kirpikliydi. Gülümsedi. Uzanıp öpmek istedi birden; başını çevirdi; kolunu çekti. Oğlan sokuldu; 'Yenilecek bu gidişle' dedi. Horozlar ağırdılar artık; güçlükle sıçrıyor, yıkılınca çabucak kalkamıyorlardı. Kanadı sarılı, kısa ibiklisi daha da ağırdı. ibiğinden kan sızıyordu. Gene de inatla, yılmadan dövüşüyordu. Üstüste iki kere yıkıldı. Eli değnekli adam uzun boylu, gür kaşlı adama yaklaştı.

-İstersen çek horozu Tahsin abi, dedi.

-Karışma sen, çekil, dedi öteki. Gözlerini alandan ayırmıyordu; yüzü katıydı; ara sıra yanağının kasları oynuyordu. Kanadı sarılı ibiğini kaptırdı; bir süre kurtaramadı. Ağırdı; boynu kanlıydı. Ötekininde ibiği kanlıydı.

..."

Can Sanat Yayınlarının "Anayurt Oteli" adlı kitabından alıntıdır.